ผ่านลมหนาว จะกี่คราวก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีใคร ให้ใจอุ่นอยากจะหา คนที่ทำให้ใจสมดุล แต่ไม่เคย สมหวังซักทีใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง ไม่มีคนคอยคิดถึงอยากมีใครให้รัก ให้ซึ้งเหมือนคนอื่นเขาใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง คล้ายฤดูกาลยิ่งเหงาต้องทนหนาวกับใจ ที่เหงาคนเดียวอย่างเดิมลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงาคืนวันที่มันเหน็บหนาว ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไรลมหนาวมาเมื่อใด กลัวฉันกลัวขาดใจเพราะว่าใจ ที่มันอ่อนไหว ไม่เคยได้รักจากใคร ซะทีใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง ไม่มีคนคอยคิดถึงอยากมีใครให้รัก ให้ซึ้งเหมือนคนอื่นเขาใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง คล้ายฤดูกาลยิ่งเหงาต้องทนหนาวกับใจ ที่เหงาคนเดียวอย่างเดิมลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงาคืนวันที่มันเหน็บหนาว ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไรลมหนาวมาเมื่อใด กลัวฉันกลัวขาดใจเพราะว่าใจ ที่มันอ่อนไหว ไม่เคยได้รักจากใคร ซะที